بیماری روانی اعتیاد

۰۷ شهریور ۱۳۹۹

محمد پارسا مجد

پیام امروز

اعتیاد سرآغاز همراهی و هم قدم شدن با مرگ است. هر چه مسیر بیشتری را با او طی کنی، بیشتر تو را به کام خود خواهد کشید. پس تا دیرتر نشده زنجیره ی این سفر را قطع کن و همراهی با مرگ را به پایان برسان

گالری عکس :

ویدئو ها :

پادکست ها :

سوالات متداول :

هزینه بستری در کمپ بسته به سن، نوع ماده مصرفی و خدمات در حال ارائه متفاوت است. برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره‌های موسسه راهی به سوی نور تماس بگیرید. هزینه بستری در کمپ وابسطه به مدت زمان درمان و نیاز به خدمات پزشکی است. این امر توسط تیم پزشکی موسسه راهی به سوی نور، شامل پزشک، روانپزشک، روانشناس و کادر بهیاری صورت می‌گیرد. همچنین هزینه بستری در کمپ بسته به این که فرد کمک پزشک یا مراقبت‌های اولیه نیاز دارد، متفاوت است. برای کسب اطلاعات بیشتر با مشاوران موسسه راهی به سوی نور تماس بگیرید.

افراد از طریق درمان اعتیاد به مواد مخدر با سرعت های مختلفی پیشرفت می کنند، بنابراین طول درمان از پیش تعیین شده وجود ندارد. با این حال، تحقیقات به صراحت نشان داده است که در صورت رعایت روند صحیح بهبودی،نتایج خوبی به دست می‌آید. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید 

هدف از درمان مواد مخدر برای کمک به افراد معتاد است که از جستجو و استفاده اجباری مواد مخدر جلوگیری کنند. درمان می تواند در شرایط مختلف اتفاق بیفتد، اشکال مختلف داشته باشد و برای مدت زمان متفاوتی ادامه یابد. از آنجایی که اعتیاد به مواد مخدر معمولاً یک اختلال مزمن است که با آسیب مشخص می شود، درمان کوتاه مدت همراه با دارو معمولاً کافی نیست. برای بسیاری، درمان یک فرآیند طولانی مدت است که شامل مداخلات متعدد و نظارت منظم است. موسسه راهی به سوی نور در روند درمانی از دارو استفاده نمی‌کند.

تکمیل برنامه های حرفه ای سم زدایی چند روز یا هفته طول می‌کشد. پس از آن‌، فرد می‌تواند از برنامه سم زدایی خارج شود. بعد از مرحله سم زدایی بیمار می‌تواند به مراحل بعدی ترک اعتیاد برود. نکته‌ی مهم این است که سم زدایی باید زیر نظر پزشک صورت گیرد. موسسه راهی به سوی نور با داشتن تیم پزشکی مجرب، به صورت حرفه ای دوره سم‌زدایی را با استفاده از نوین‌ترین روش‌های روز دنیا انجام می‌دهد.

این موسسه با یاری خداوند و همت آقای قاسم‌زاده بیش از 20 سال است که در حوزه‌ی ترک اعتیاد فعالیت دارد. موسسه راهی به سوی نور فعالیت خود را در زمینه‌ی ترک اعتیاد زیر نظر سازمان بهزیستی کل کشور انجام می‌دهد.

برای اطلاع از هزینه دوره ها با کارشناس مشاوره ترک اعتیاد به شماره 02177181672 تماس بگیرید.

بله، اما بسیار دشوارتر است و بدلایلی چون شروع وسوسه، اضطراب و خستگی شدید، مشکلات جسمی، ناامیدی، خستگی شدید و ترس از خماری باعث شکست ترک می شود اما با حضور تیم پزشکی مثل روانپزشک و روانشناس به موفقیت در ترک اعتیاد کمک خواهند کرد.

خیر فعلا در حال حاضر خدماتی برای بانوان ارائه نمی گردد.

نگران نباشید با مشاوران مرکز تماس بگیرید، شما را راهنمایی خواهند کرد.

این مجموعه زیر نظر سازمان بهزیستی و بهداشت است. مددجو با همراه داشتن مدرک شناسایی و همراه داشتن معرف با مدرک شناسایی پس از مراجعه پذیرش و طبق تعرفه هزینه گرفته می شود، سپس درمان صورت می گیرد. مددجو پس از مشاوره اولیه و تست کرونا پذیرش و به سالن سم زدایی منتقل می شود. شروع درمان در فضایی آرام زیر نظر تیم پزشکی مرکز تا زمان انتقال به سالن صورت می گیرد و از امکانات سم زدایی با همیاری خدمتگزاران بهره می برد.

بله ، مرکز از حضور تیم پزشکی شامل پزشک عمومی، روانشناس و روانپزشک بهره مند است.

روش ترک صرفا فراهم آوردن محیطی امن بدون وجود عوامل تحریک کننده و با روش سم زدایی است. بزرگترین شکل ترک اعتیاد دوری از محیط خطرناک و اطرافیان است که نیاز به محیطی عاری از مواد است. که در خارج از محیط مراکز اقامتی مشغله های خارجی، مشکلات عاطفی اجتماعی تاثیرگذاری اطرافیان باعث عدم موفقیت است. حضور در کمپ بهترین روش ترک اعتیاد در دنیاست.

خیر، این داروها به شدت اعتیادآور است متاسفانه در بعضی مراکز برای ترک استفاده می شود، که نه تنها کمکی به روند ترک نمی کند بلکه باعث گرفتار شدن افراد و اعتیاد به این داروها می شود که بعضا ترک آن ها از ترک مواد مصرفی بیمار سخت تر و طولانی تر است.

درمان اعتیاد از نظر مرکز راهی به سوی نور یعنی پاکی از هرگونه مواد اعم از مواد مخدر و دارو است.

مشارکت در کمک:

مرکز ترک اعتیاد راهی به سوی نور با سابقه بیست سال فعالیت با مسئولیت فنی و مدیریت قاسم قاسم‌زاده، با مجوز سازمان بهزیستی کشور، درمان و آموزش پزشکی تاسیس گردیده است. هدف از تاسیس این مرکز ترک اعتیاد در تهران، درمان علمی و همه جانبه بیماران عزیز می‌باشد.

 

 

مبالغی که شما عزیزان کمک میکنید جهت موارد زیر میباشد:

  • خانواده هایی که عزیزانشان تمایل به بازگشت و ترک را دارند اما هزینه ی درمان را ندارند.

  • کمک به خانواده هایی که بر اثر اعتیاد سرپرست خانوار از لحاظ مالی به مشکلات متعددی بر خورده اند.

  • ادامه تحصیل فرزندان بیمارانی که به اعتیاد گرفتار شده اند و هزینه ی تحصیل را ندارند.

  • تامین جهیزیه ی دختران دارای والدین درگیر بیماری اعتیاد.

  • کمک به عزیزانی که قصد ترک دارند اما از نظر مالی توان پرداخت ندارند.

کمک

رزرو کمپ ترک اعتیاد :

Loading...

پرسشنامه ها :

پرسشنامه گرایش به اعتیاد

پرسشنامه گرایش به اعتیاد

پرسشنامه گرایش به اعتیاد

پرسشنامه گرایش به اعتیاد

ارتباط با ما :

موسسه راهی به سوی نور

  • آدرس دفتر مرکزی : 

تهران  تقاطع خیابان فرجام و سراج پلاک 295 

  • شماره های تماس : 

02177181672-4 | 02177458447-8

فکس 02177246195 | همراه 09123499860

بیماری روانی اعتیاد

در این بخش به بررسی دلیل مصرف مداوم مواد از سوی معتادان،با وجود تحمل رنج های بیشمار می پردازیم.همچنین اجزای تشکیل دهنده بیماری روانی اعتیاد را بررسی خواهیم کرد. با گسترش و  پیشرفت این بیماری اعتیاد روانی ، شیوه تفکر و اندیشه ما ناهنجار و غیر عادی می شود.

اعتیاد یک بیماری است

چه کسی معتاد مزمن به شمار می آید

علائم روانی اعتیاد

شیوه های بیرون آمدن از انکار

اعتیاد یک بیماری است

برای پی بردن به این نکته که چرا اعتیاد به عنوان یک  نوع  بیماری شناخته شده است، ابتدا باید معنی واژه  بیماری را به خوبی درک کنیم. بیماری عاملی است که سبب می شود تا یکی از اندام ها، دستگاه ها و یایکی از اعضای بدن انسان از فعالیت بازماند و یا فعالیت آن مختل شود.این امر در رابطه با اعتیاد نیز رخ می دهد.مصرف طولانی مدت مواد مخدر اثرات منفی بر ساختار و فعالیت عادی مغز گذاشته و عملکرد آنرا مختل می کند.فرد معتاد برای انجام فعالیت های طبیعی نیاز به مصرف مواد خواهد داشت.

سرخوشی و شعف، تقویت قوای بدنی، و بهبودی الگوی خواب از جمله عواملی است که ممکن است در مراحل نخست مصرف رخ دهد، چراکه این مواد سیستم ارتباطی مغز را تحت تاثیر قرار می دهند.اما مصرف طولانی مدت بیماری اعتیاد را گسترش داده و فرد را به یک معتاد مزمن تبدیل می سازد؛ چراکه مغز به مصرف مکرر مواد مخدر عادت کرده  و دیگر نمی تواند بدون مصرف این گونه مواد فعالیت عادی داشته باشد .با وجود شواهد بسیار در فرایندهای مشابه در مدار ارتباطی مغز افراد معتاد،برای اثبات این موضوع همچنان به تحقیقات بیشتری نیاز است.

چه کسی معتاد مزمن به شمار می آید

افرادی که با وجود تاثیرات منفی و زیانبار مواد،همچنان به مصرف پافشاری دارند،معتادان مزمن شناخته می شوند. از آنجا که بیماری اعتیاد مدارهای لذت، پاداش، انگیزه و حافظۀ مغز را مختل می نماید، در نتیجه فرد معتاد  توانایی قطع مصرف مواد مخدر یا حتی مهار و کنترل این گونه مواد را از دست می دهد. به همین علت ما برای تجربۀ دوبارۀ لذت و شعف حاصل از اولین بار مصرف مواد مخدر، به تکرار مصرف  پرداخته  و پس از آن صرفا برای اینکه احساس عادی بودن را در خود حفظ کنیم به مصرف مواد مخدر ادامه می دهیم.اکثر افرادی که به مصرف مواد مخدر و یا الکل روی آورده اند،چون هنوز قدرت اراده خود را از دست نداده اند قادر به ترک هستند.دلیل ابتلای افراد به بیماری اعتیاد و عدم مبتلا شدن افراد دیگر پس از مصرف،هنوز معلوم و مشخص نیست. با این حال کسانی که به درد اعتیاد مبتلا می شوند از خود عوارض و علائم مشابهی بروز می دهند که ناتوانی در دست کشیدن ارادی از مصرف مواد مخدر، از جمله این عوارض است.

علائم بیماری روانی اعتیاد

دو نشانه بارز از علائم وجود دارد:

۱.وسوسه:نائشگی،احساس قدرت،پا فشاری در مصرف،مهار مصرف

۲.عدم سلامت عقل:انکار،خود محوری،تغییر شخصیت،خود بزرگ بینی

۱.وسوسه

وسوسه حالتی ناخواسته، کنترل ناپذیر و بی وقفه است که بر اثر آن یک فکر، یک صحنه یا تصویر یا حالتی احساسی همواره ذهن انسان را درگیر کرده و به خود مشغول می سازد.در  اعتیاد،همواره ذهن بیمار مشغول ماده مخدر است و با اطلاع از زیانبار بودن مصرف برای خود و اطرافیان باز برای مصرف پافشاری می کنیم.لذت فراوان در ابتدای مصرف و تلاش برای بدست آوردن لذت و نائشگی اولیه یکی از دلایل مصرف مجدد است.این مواد توهم قوی بودن و داشتن کنترل بر اوضاع را بوجود می آورد که باعث می شود باور کنیم قادر به انجام کارها بهتر از حالت طبیعی هستیم.احساس جسارت و توانایی غلبه بر مشکلات را در ما پدید می آورد و از چنین حالاتی احساس لذت می کنیم. چنین چرخه ای است که سرانجام به ایجاد وسوسه در ما منجر می شود.

یکی از بزرگترین مشغله های ذهنی ما به عنوان معتادان مزمن این است که با جدیت تمام می خواهیم ثابت کنیم که می توانیم مصرف مواد مخدر را مهار و کنترل کنیم و اینکه ما افرادی عادی و طیبعی  هستیم.اعتراف به غلبه اعتیاد بر عزم و اراده ما،واقعیت تلخی بوده و تلاش می کنیم تا نشان دهیم که از قدرت لازم برای کنترل میزان مصرف مواد مخدر برخوردار هستیم. از خود بپرسید که تا کنون چند بار تلاش کرده اید تا میزان مصرف مواد مخدر را در حد متعادل نگه دارید و در این راه با شکست روبرو شده اید. بینید تا کنون چندین بار با خود گفته اید که دیگر مواد مصرف نخواهید کرد اما چد روز بعد باز هم به سراغ مواد مخدر رفته و مصرف آنرا از سرگرفته اید.

۲.عدم سلامت عقل

عدم توانایی تفکر کامل،سالم،معقول و منطقی در میان معتادان دومین نشانه بارز و متداول است. افکار و اندیشه های ما معتادان از آن جهت غیرعادی و ناهنجار می شوند که مواد مخدر به شدت و به گونه ای غیر طبیعی چگونگی ارسال، دریافت و پردازش اطلاعات از سوی مغز را مختل می سازند.این امر قدرت تصمیم گیری و قضاوت صحیح را مختل می کند.افکار غیر عقلانی به اقدامات زیانبار و زندگی  آشفته منجر می شوند.بارها شده که خود را فریب داده و به خود گفته ایم،می توانیم مصرف را کنترل کنیم و اینبار با دفعات دیگر متفاوت است.اطرافیان ما،این رفتارها را دیوانگی تلقی می کنند اما برای خودمان طبیعی جلوه می کند.

الگوهای خاصی در زمینه ناسلامتی عقل و افکار معتادگونه  وجود دارد که ویژگی های آن در میان اکثر معتادان مزمن شبیه به یکدیگر است. این ویژگی ها عبارتند از:

الف-انکار

انکار، نوعی مکانیزم یا سازوکار  دفاعی است که ما برای متقاعد ساختن خود و دیگران مبنی بر اینکه مواد مخدر مشکلی برای ما ایجاد نمی کند از آن استفاده می کنیم.تفکر منطقی ما بدلیل مصرف مواد مختل شده و حتی خودمان نمیدانیم که مشکل اعتیاد را انکار می کنیم.در اثر این انکار ما به مصرف مواد ادامه خواهیم داد. انکار روشی است که ما برای اجتناب از پذیرفتن این واقعیت دردناک که معتاد هستیم در پیش می گیریم.از سویی انکار باعث می شود، ما در دنیایی خیالی که در آن احساس آرامش و امنیت داریم،با چشم پوشی از مصائب و تجارب تلخ زندگی کنیم. باید توجه داشت که همین انکار است که ما را زندانی و اسیر اعتیاد نگه می دارد. تا زمانی که این مکانیزم و شیوه دفاعی ما را در چنگ خود نگه داشته است در برابر مواد مخدر برده ای بیش نخواهیم بود.

به دلیل طولانی بودن روش های دفاعی در این بخش به شماری از این شیوه های دفاعی اشاره می کنیم:

توجیه: توجیه خود و دیگران در این مورد که چرا ما مواد مخدر مصرف می کنیم. “اگر زندگی شما هم شبیه زندگی من بود شما نیز مواد مخدر مصر ف می کردید”.

دلیل تراشی: ارائه دلایل غیر منطقی درباره اینکه چرا ما مواد مخدر مصرف می کنیم.” برای این مواد مخدر مصرف می کنم که سرم گرم شود و اعتماد به نفس داشته باشم”.

سرزنش کردن/  تأسف به حال خود: برای توجیه مصرف مواد مخدر، دیگران را مسئول معتاد شدن و رفتار خودمان معرفی کنیم.” شوهرم با من بدرفتاری می کند: برای اینکه بتوانم وی را تحمل کنم ناگزیرم که مواد مخدر مصرف کنم”.

اندک جلوه دادن: خودداری از اعتراف به این که چه مقدار و چند نوبت در شبانه روز مواد مخدر مصرف می کنیم:” فقط هراز گاهی مواد مخدر مصرف می کنم. حساب کار را دارم و حواسم جمع است “.

روشنفکر بازی: آوردن دلایل بی پایه و اساس برای متقاعد ساختن خود و دیگران که مشکلی در کار نیست.” برای این مواد مخدر مصرف می کنم که احساس خلاقیت کنم و کارم را بهتر انجام دهم”.

ناصادقی: حقایق و واقعیت های مربوط به اعتیاد ما به اندازه ای آزار دهنده  است که نمی توانیم آنها را بپذیریم و به همین علت به دروغگویی متوسل می شویم یا با پنهان نگه داشتن نکات و جزئیات مهم مرتبط به اعتیاد خود به تحریف حقایق می پردازیم. ” برای کسب لذت، مواد مخدر مصرف نمی کنم بلکه به خاطر خواص دارویی و آن ،روزهای پایانی هفته مواد مخدر مصرف می کنم”.

القاء کردن:  وقتی از اعتیاد ما به مصرف مواد مخدر سخن به میان می آید به  مشاجره، تمسخر، فریبکاری و این گونه کارها متوسل می شویم: ” من خیلی زیاد مصرف نمی کنم و هر زمان که بخواهم می توانم کنار بگذارم. من در این مورد مشکلی ندارم و این شما هستید که مشکل دارید.

انزوا: برای اینکه بتوانیم به مصرف مواد مخدر ادامه دهیم از دیگران دوری می کنیم.

ب-خودمحوری/خودخواهی

ویژگی دیگر تغییر در خصوصیات شخصیتی بیمار اعتیاد است.از دید اطرافیان ممکن است فردی خودخواه بنظر برسیم،زیرا تنها به فکر خود و دسترسی به مواد هستیم.ما برای ادامه حیات جز خودخواه بودن و رسیدن به ماده مخدر چاره ای نداریم،اطرافیان فکر می کنند که فرد معتاد برای لذت شخصی خود به مصرف مواد مخدر می پردازد.

پ-خودبزرگ بینی

شمشیر بزرگ دو لبه ای که ما معتادان گرفتار آن هستیم بزرگ بینی و اهمیت قائل شدن بیش از اندازه برای خودمان است.در مصرف اولیه مواد،احساس قدرت کاذب و برتری نسبت به دیگران به ما دست می دهد،خود را بهتر و باهوش تر از دیگران می بینیم و تافته جدا بافته به شمار می آوریم.میخواهیم بیشتر از زندگی لذت برده و از حالت نا رضایتی دور شویم. برای به دست آوردن قدرت ، پول،  اعتبار و پرستیژ بیشتر تلاش می کنیم. خود را تسلیم رویاها و توهماتی می کنیم که مصرف مواد مخدر در ما ایجاد می کند. نکته مهم اینکه همین احساس  مهم بودن و خودبزرگ بینی است که ما را از تلاش برای کمک گرفتن جهت رهایی از اعتیاد و آزاد شدن از چنگ مواد مخدر و بهبودی باز می دارد.

ت-تغییرات شخصیت

تغییر چشمگیر رفتار ما هنگام مصرف مواد مخدر یکی دیگر از علائم بیماری روانی اعتیاد است که افکار و اندیشه ما را پریشان می کند.حتی اگر فردی مهربان و آرام باشیم ممکن است در زمان مصرف مواد به فردی خشن و مضطرب تبدیل شویم.پایبندی به اخلاقیات نداریم و رفتاری حقیر در پیش می گیریم.دست به جرم و جنایت و کارهای ناشایست میزنیم.هرگز نمیدانیم در صورت عدم مصرف مواد چه واکنشی بروز می دهیم.رفتار ما زیر سلطه نیازمان به مصرف مواد مخدر است.

برای مصرف مواد مخدر فریب می دهیم و دروغ می گوییم که به طبیعت و شخصیت دوم ما تبدیل شده است.تنها زمانی که به انتهای فلاکت و بدبختی میرسیم اعتراف به بیمار بودن می کنیم.رنج و عذاب اعتیاد سبب می شود که مکانیزم های دفاعی در هم بشکند. متاسفانه بسیاری از معتادان پیش از رسیدن به این مرحله جان خود را از دست می دهند، چون قبول واقعیت و تن در دادن به آن بسیار دشوار است.

به دلیل افکار غیرطبیعی،ناسالم و بیمارگونه در اثر مصرف مواد مخدر،نمی توانیم روی افکار و اندیشه های خودمان برای ترک اعتیاد  حساب کنیم. ما به عنوان معتادان مزمن از توانایی ذهنی و فکری لازم برای کمک به خود برخوردار نیستیم. مصرف مواد مخدر این قدرت و توانایی را از ما گرفته است. ما به قدرتی فراتر  و قوی تر از وجود خودمان  نیاز داریم. تنها در پرتو باور و تکیه به این  نیروی برتر است که می توانیم راه چاره ای برای  ترک اعتیاد و رسیدن به بهبودی مستمر بیابیم.

شیوه های بیرون آمدن از انکار

یکی از چالش های بزرگ پیش رو درهم شکستن دیوار انکار و کمک طلبیدن در راه بهبود است.تصور قطع مصرف برای معتادان تقریبا غیر ممکن بنظر می آید،زیرا در همان زمان مغز برای کارکرد طبیعی خود نیازمند مواد است. اما نباید نا امید شد چون هنوز هم جای امیدواری هست.

راه هایی که برای بیرون آمدن از انکار به ما معتادان کمک می کنند:

۱.اولین و مهم ترین مرحله در مسیر بهبود اعتراف و پذیرفتن این است که ما از مشکل اعتیاد رنج می بریم.اگر همچنان تصور کنترل داشتن بر مصرف را داشته باشیم،به هیچ وجه نخواهیم توانست که از دیگران درخواست کمک کنیم. تجارب شما از مصرف مواد مخدر و آسیبی که این گونه مواد به زندگی شما وارد ساخته اند معمولا به شما نشان می دهد که با یک مشکل اساسی روبرو هستید. تنها چیزی که به آن نیاز دارید این است که شهامت لازم را به دست آورید و ببینید که اعتیاد چه بلایی بر سر زندگی شما آورده است.حتی یک اعتراف ساده  نیز برای بیرون آمدن از حالت انکار بسیار مفید و کافی خواهد بود.

۲.وقتی ما مدتها به بیماری اعتیاد دچار هستیم و درباره آن دروغ گفته ایم،خودمان نیز به آن باور داریم و نمی توانیم حقیقت و فریب را از هم تشخیص دهیم. با درخواست کمک صادقانه از یک نیروی برتر که خارج از وجود شما است، نشان خواهید داد که به مرحله تواضع و فروتنی رسیده اید و می خواهید از وضعیتی که در آن گرفتار شده اید رهایی یابید.

۳.این امر که ما خود را به عنوان یک بیمار و نه فردی ضعیف بدانیم،به ما کمک می کند تا حقیقت موقعیت و شرایط واقعی که در آن هستیم را بپذیریم،نه اینکه از روبرو شدن با آن فرار کنیم.

۴.بسیاری از ما تنها زمانی که به پایان خط رسیده ایم به واقعیت اعتیاد خود اعتراف می کنیم.بدترین شرایطی که انسان گرفتار آن است رسیدن به پایان خط و اوج درماندگی است. عمق و میزان این درماندگی درانسان های مختلف، متفاوت است. برخی از ما زمانی به این مرحله سیاه و نا امیدی می رسیم که هر آنچه را که داشته ایم از دست داده ایم و در این مرحله است که برخی از معتادان مرگ را چارۀ کار می دانند. برخی دیگر از ما زمانی که خانه، خانواده، کار و سلامت خود را از دست می دهیم خود را در چنین مرحله ای احساس می کنیم.در اوج این درماندگی است که ما از خواب غفلت بیدار می شویم.بسیاری از ما معتادان،قبل از اینکه همه چیز را از دست دهیم،دیده ایم که مصرف مواد مخدر ما را به کجا خواهد کشید و مسیر بهبودی را انتخاب کرده ایم.

۵.بودن در کنار افرادی که از بیماری مشابه رنج می برند کمک بسزایی در کاهش شرمساری و احساس گناه دارد.وجود افرادی که اعتیاد خود را ترک کرده اند قوت قلب خوبی بوده و غلبه بر انکار را آسان تر می کند.

۶. گرچه بسیار دشوار به نظر می رسد اما تلاش کنید تا طرز فکر خود درباره مصرف مواد مخدر را به چالش بکشید. سعی کنید توجیه ها و بهانه هایی را که برای مصرف مواد مخدر به آن متوسل می شوید کنار بگذارید و با دیدی انتقادی به واقعیت اعتیاد خود نگاه کنید.پذیرفتن عواقب مصرف مواد مخدر گام بزرگی است برای پیشرفت.فراموش نکنید که تنها نیستید.

۷.باید دانست که بیرون آمدن از انکار یک فرایند است.پیچیدگی اعتیاد فرایند درمان را نیز طولانی می کند. برخی از نشانه های ناسلامت عقل و مکانیزم های دفاعی ما حتی مدت ها پس از ترک مواد مخدر نیز ما را رها نمی کنند.

خدمات ما :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خوش آمدید!

به حساب خود وارد شوید

ساخت حساب کاربری!

فرم زیر را برای ثبت نام تکمیل نمایید

رمز عبور خود را بازیابی کنید

لطفاً ایمیل یا نام کاربری خود را جهت بازیابی رمز عبور وارد نمایید