ترک تریاک و شیره

برخلاف مواد افیونی خالص مانند: مرفین و هروئین، تریاک مخلوط پیچیده و متغیری از مواد است که منعکس کننده تفاوت‌ها در مواد اولیه و شیوه‌های سنتی مناطقی است که در آن تولید می‌شود.

ترک تریاک و شیره به دلیل روش‌های تحلیلی و پژوهشی درمانی در سال‌های اخیر بسیار بهبود یافته‌ است. به نحوی که روش‌های درمان متفاوتی متناسب با نوع اعتیاد و زمان درگیری با آن ارائه می‌شود. که قاعدتا با توجه به مدت زمان اعتیاد ترک آن نیز زمانبر خواهد بود.

با توجه به تحقیقات به عمل آمده از مصرف روزانه تریاک، هم از طریق کشیدن و هم از طریق خوراکی، به طور گسترده ای از کمتر از یک گرم تا 30 گرم، معادل 75 تا 3000 میلی گرم مرفین Morphine متفاوت است. اثرات تریاک Opium اساساً ناشی از مرفین است. از این رو شیوع استفاده در مناطق و کشورهای مختلف توسط همان عوامل سهولت در دسترس بودن، قیمت و پذیرش اجتماعی متغیر خواهد بود. به نظر می‌رسد خطر اعتیاد به کشیدن تریاک تا حدودی کمتر از مصرف تزریقی هروئین است.

از آنجایی که اعتیاد به تریاک و مواد افیونی عوارض و معضلات خاص خود را دارد. گاهی بر اساس تمایل شخص بیمار و یا خانواده او ترک اعتیاد تریاک و یا حتی ترک شیره تریاک به روش‌های متفاوتی در مراکز ترک اعتیاد به صورت کاملا علمی انجام می‌پذیرد.

ترک اعتیاد تریاک

روند ترک اعتیاد تریاک همانند سایر مواد مخدر با توجه به شرایط جسمی و روانی شخص بیمار متفاوت خواهد بود. هنگامی‌که سخن از ترک می‌شود شخص به دنبال بهترین روش ترک تریاک و یا حتی سریع ترین روش خواهد بود؛ اما سوال اینجاست، فرد بیمار چقدر تمایل به این بهبود خواهد داشت؟ اگر شخص تمایل کافی جهت قرار گرفتن در مسیر بهبود داشته باشد و از روش‌های درست جهت ترک استفاده کند قطعا موفق خواهد شد.

از آنجایی که مصرف تریاک و سایر مواد افیونی تاثیر مستقیم بر روی عملکرد بدن از مغز گرفته تا گوارش و قلب خواهد داشت. تمایل فرد بیمار در امر بهبود بسیار حائز اهمیت است. چرا که فرد با پذیرفتن درمان با کمال میل، کلیه مراحل درمانی تعیین شده توسط پزشک متخصص و روان درمانگر را طی نموده و حتی پس از بهبود نیز جهت جلوگیری از عود و بازگشت اعتیاد، دوره‌های در نظر گرفته شده را ادامه خواهد داد.

یک کمپ ترک اعتیاد مجاز و معتبر با داشتن کادر پزشکی کاربلد و متخصص خود براحتی می‌تواند با ارائه روش‌های درمان تشخیصی پزشک خود، در مدت معینی فرد بیمار را تبدیل به یک فرد بهبود یافته کند.

تریاک چیست و چگونه عمل می‌کند؟

تریاک صمغ چسبنده ای است که از کپسول خشخاش تراوش می‌کند و از آن هروئین و سایر مواد افیونی تهیه می‌شود. قوی‌ترین ماده موثر در تریاک مرفین است که یک داروی افسردگی است، یعنی واکنش‌ها و عملکرد بدن را به طرق مختلف کند می‌کند. تریاک به اندازه مرفین یا هروئین قوی نیست. بیش از 3000 سال است که از آن به عنوان دارو استفاده می‌شود و هنوز هم منبع اصلی داروهای ضد درد است.

تریاک در صورتی که به حالت دود کردن مصرف شود؛ قاعدتا اثر بیشتری در بدن خواهد داشت. از آنجایی که غدد مخاطی بدن تحت تاثیر هیپوتالاموس، مسکن‌های طبیعی به نام اندروفین و یا همان مرفین را ترشح می‌کنند کاملا مشابه مخدرهایی چون مشتقات تریاک و مرفین در بدن عمل می‌کنند.

از این رو با مصرف تریاک، میزان ترشح این هورمن‌ها در بدن به نوعی دستکاری شده و باعث از کار افتادن غدد مخاطی می‌شود. چرا که بیمار به صورت مصنوعی این مقدار مرفین را از طریق کشیدن تریاک به بدن وارد می‌کند. و به نوعی تبدیل به یک نیاز روزانه برای بدن می‌گردد.

در صورتی که مرفین وارد بدن نشود تمام سیستم بدن را درگیر خواهد کرد. اولین بخش از بدن که مورد حمله این اتفاق می‌شود. آستانه درد بدن است که به ترتیب، عضلات، مفاصل و در نهایت استخوان‌ها دچار درد فراوان می‌شوند.

از سویی دیگر سیستم گوارشی بدن بهم ریخته و شخص دچار استفراغ ( زرد آب) و اسهال می‌گردد.

بینی دچار آبریزش شده و حتی پوست بدن نیز دچار درد می‌گردد به نحوی که عرق همچون تیزآب، پوست را دچار درد و ناراحتی می‌کند.

این فشارها به نوعی به بدن وارد می‌شود تا بدن بتواند مجدد غدد مربوط به ترشح مرفین را فعال کند و مرفین مورد نیاز را تامین کند.

عوارض اعتیاد به تریاک

در برخی از جوامع این باور وجود دارد که تریاک اثرات مفیدی بر بیماری های قلبی عروقی دارد. از این رو هدف پژوهش به عنوان یک مطالعه مقطعی، بررسی این فرضیه بود. در نتیجه، چندین فاکتور بیوشیمیایی مانند: قند خون ناشتا، کلسترول، تری گلیسیرید، کلسترول LDL، کلسترول HDL، HbA1C، CRP، فیبرینوژن، فاکتور VII، SGOT، SGPT، Lpa، apo A و apo B در مردان معتاد به تریاک بررسی شد.

عوارض مصرف تریاک به شیوه های مختلف

نتایج نشان داد که غلظت مرفین در مصرف خوراکی به طور معنی داری بیشتر بود. در تمامی مسیرها بین غلظت مرفین خون و دوره اعتیاد همبستگی مستقیم وجود داشت. صرف نظر از دوره و مسیر مصرف، سطح HbA1C، CRP، فاکتور VII، فیبرینوژن، apo B، Lpa، SGOT و SGPT در افراد مورد به طور معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود و کلسترول HDL و apo a به‌ طور معنی‌ داری افزایش یافت.

این مطالعه اثرات مضر تریاک را بر برخی از عوامل خطرزای سنتی و جدید بیماری های قلبی عروقی نشان داد. این اثرات مخرب مربوط به دوره اعتیاد است و سطح آنها پس از 2 سال اعتیاد به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. روش مصرف عوامل خطر قلبی عروقی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

 

هنگامی‌که یک ماده مخدر برای مدت طولانی استفاده می‌شود، ممکن است تبدیل به عادت شود و باعث وابستگی روحی یا جسمی شود. اگر درمان به طور ناگهانی قطع شود، وابستگی فیزیکی ممکن است منجر به عوارض جانبی ترک شود. با این حال، معمولاً می‌توان با کاهش تدریجی دوز در طی یک دوره زمانی قبل از قطع کامل درمان، از عوارض شدید ترک جلوگیری کرد.

علائم مصرف بیش از حد تریاک در بدن

  • اضطراب
  • تاری دید
  • لب ها و ناخن‌های آبی رنگ
  • درد یا ناراحتی قفسه سینه
  • لرز
  • عرق سرد
  • کما
  • گیجی
  • مردمک‌های منقبض، دقیق یا کوچک (قسمت سیاه چشم)
  • پوست خنک و لطیف
  • سرفه‌هایی که گاهی اوقات خلط کف آلود صورتی ایجاد می‌کند
  • افسردگی
  • تنفس دشوار، سریع یا پر سر و صدا، گاهی همراه با خس خس سینه
  • مشکل در خوابیدن
  • سرگردانی
  • سرگیجه، غش یا سبکی سر هنگام بلند شدن ناگهانی از حالت درازکش یا نشسته
  • خواب آلودگی تا کمای عمیق
  • ضربان قلب سریع
  • توهم
  • سردرد
  • افزایش گرسنگی
  • افزایش تعریق
  • تنفس نامنظم، سریع یا آهسته یا کم عمق
  • بی حالی
  • سبکی سر
  • خلق و خو یا سایر تغییرات ذهنی
  • عصبی بودن
  • کابوس ها
  • بدون فشار خون یا نبض
  • نفس نمی‌کشد
  • تشنج
  • لرزش
  • تنگی نفس
  • ضربان قلب آهسته یا نامنظم
  • لکنت زبان
  • توقف قلب
  • تورم در پاها و مچ پا
  • بی هوشی
  • خستگی یا ضعف غیر معمول

روش های ترک اعتیاد تریاک

همانطور که در مطالب پیشین گفته شد؛ قدم اول در مبحث ترک تریاک و شیره، تمایل فرد بیمار به ترک است. در مرحله بعد مراجعه به کمپ ترک اعتیاد بهترین گزینه خواهد بود چراکه در بهترین کمپ ترک اعتیاد، پزشکان متخصص و کارآمد با توجه به شرایط جسمی و روانی بیمار برنامه‌های منظم درمانی و بهبود را برای او در نظر گرفته و در طی 20-21 روز با روش های درمانی مد نظر خود، فرد را در مسیر بهبود قرار می‌دهند. چرا که هر روش درمان برای هر فرد بیمار متفاوت خواهد بود. از این رو روش‌ ترک اعتیاد به مواد مخدر تریاک را می‌توان شامل موارد زیر دانست.

اگر پس از وابستگی مصرف تریاک متوقف شود، احتمالاً فرد بیمار علائم بسیار ناراحت کننده ترک را تجربه خواهد کرد. در واقع، بسیاری از افراد برای اجتناب از علائم دشوار ناشی از سم‌زدایی، به مصرف مواد مخدر ادامه می‌دهند.

اگرچه ترک مواد افیونی به طور معمول، تهدید کننده زندگی نیست، این فرآیند می‌تواند منجر به علائمی شود که کنترل آن دشوار خواهد بود. برخی از اثرات ترک حتی می‌تواند عوارض جدی برای سلامتی ایجاد کند. شدت علائم ترک ممکن است به سطح وابستگی فرد بیمار نیز بستگی داشته باشد.

پشت سر گذاشتن انصراف از مصرف تریاک بسیار چالش برانگیز است. اما قطع وابستگی، اولین قدم حیاتی برای داشتن یک زندگی سالم است.