آخرین خبرها
خانه / اعتیاد / پذیرش بیماری اعتیاد

پذیرش بیماری اعتیاد

بیماری اعتیاد

در اعتیاد نیز مانند بیماری های دیگر لازم است فرد بیماری خود را بپذیرد و مسئولیت عمل کردن به اقدامات مورد نیاز برای بهبودی از بیماری را شخصا به عهده بگیرد. اگر چه عشق و حمایت اعضای خانواده هم می تواند برای کمک به معتادان جهت خروج از انکار و ورود به بهبودی موثر باشد، اما اساساً تصمیم به ترک اعتیاد و بهبودی، و همه مسئولیت های بهبودی و محافظت از آن فقط  برعهده خود معتاد می باشد. در عین حال، سایر  اعضای خانواده نیز بايد بپذيرند که در مقابل بيماری اعتياد و تغيير روش زندگی ديگران كاملاً ناتوان هستند. عدم پذيرش اين موضوع مهم باعث می شود تا اعضای خانواده در چرخه باطل تغيير رفتار فرد معتاد درگير شده و به علت ناتوانی در مهار کردن رفتاری های او، با شكست های پی در پی مواجهه شوند.

بیماری اعتیاد
بیماری اعتیاد

اين شكست ها علاوه بر هدر دادن وقت و انرژی آنها، باعث بروز آسیب های فراوانی نیز خواهد شد. به عنوان مثال در صورتی كه عضو معتاد، به اجبار خانواده تصمیم به ترک اعتیاد و آغاز کردن فرایند سم زدایی بگیرد، احتمالا وظایف و مسئولیت های حفظ پاکی و بهبودی خود را شخصا متقبل نشده و بنابراین خیلی زود مصرف مواد مخدر را از سر می گیرد. در این شرایط اعضای خانواده فرد معتاد سردرگم شده و تصور می کنند که اگر برای پاك شدن عزيز معتادشان سعی و تلاش بيشتری از خود نشان دهند، نتیجه بهتری به دست می آورند. به احتمال زیاد، افزایش سعی و تلاش آنها برای وادار کردن معتاد به ترک مصرف مواد،نتیجه معکوس داشته و نه تنها شرایط را بهتر نمی کند، بلکه ناخودآگاه باعث وخیم تر شدن اوضاع نیز خواهد شد. همین امر موجب سرخوردگی، خشم، و نا امیدی هرچه بیشتر خانواده خواهد شد. -خانواده باید قبول کنند که علیرغم تمامی تلاش هایی که انجام می دهند،قادر به متقاعد کردن و یا مجبور کردن عزیزانشان به ترک اعتیاد نیستند. این موضوعی است که فرد معتاد شخصا باید آن را پذیرفته و مسئولیت آن را بر عهده بگیرد. تصور کنید اگر عضو معتاد خانواده شما از بیماری دیگری مانند دیابت رنج می برد، آیا شما می توانستيد او را وادار به پذیرش شرایطش بکنید؟ آیا می توانستید تزریق انسولین آنها را به عهده گرفته و یا از خوردن قند آنها جلوگیری کنید؟ ممکن است شما با اصرار و خواهش آنها را متقاعد کنید که مصرف انسولين و يا پرهيز از خوردن شيرينی جات برای سلامتیشان ضروری است، اما در صورتی که وی بیمار بودن خود را انکار کرده و از پذیرفتن مسئولیت های بهبودی خود سر باز زند، همه تلاش های شما بی نتیجه خواهد ماند. برای اعضای خانواده یک معتاد، این یک واقعیت تلخ است که حال و روز رقت بار عزیز معتادشان را ببینند، ولی هیچ کاری برای نجات او نتوانند انجام دهند؛ با این حال پذیرفتن همین نکته که آنها از نوعی بیماری مزمن رنج می برند، و تنها خودشان مسئول بهبودی از این بیماری هستند، باعث آسودگی و  آرامش خاطر اعضای خانواده می شود. آنها در نهایت باید اجازه بدهند که فرد معتاد اختیار زندگی خود را در دست بگیرد. اين کار به معنای احترام گذاشتن به آنها به عنوان انسانی بالغ، كه توانايی مراقبت از خود را دارد بوده و آنها را تشويق می كند كه خودشان راهی برای بهبودی از بیماری اعتياد پيدا كنند.

درباره‌ی موسسه راهی بسوی نور

همچنین ببینید

موبایل

سربرگ مقالات اعتیادهای نوین اعتیاد به گوشی همراه و تلویزیون

اعتیاد به گوشی همراه نوجوانانی که ساعات طولانی از تلفن­های همراه استفاده می­کنند، پس از …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *