آخرین خبرها
خانه / رفتار های معتاد / رفتارهای افراطی

رفتارهای افراطی

رفتارهای افراطی
رفتارهای افراطی یکی دیگر از عواملی است که در زمان پیشروی به سمت لغزش و عود بیماری اعتیاد تاثیر گذار است.بروز رفتارهای افراطی و غیر عادی در برابر فشارهای عصبی و مشکلات ما را به لغزش نزدیک تر می کند. برای كنار آمدن با زندگی افكار ما به حالت ناسالم و معتاد گونه قبلی خود كه به آن عادت كرده است بر می گردد و ما برای فرار از مشكلات و احساس آرامش به كارهایی كه ارتباطی با برنامه بهبودی ما ندارند مشغول می كنيم. از یک طرف می دانيم كه نمی خواهيم دوباره به سمت مصرف مواد کشیده شویم،  اما از طرف ديگر از راهکارهایی که  برای حفظ بهبود خود و برخورد با مشکلات زندگی ما هستند، استفاده نمی کنیم. در این حالت است که ما به رفتارهای و واکنش های افراطی مثل پرکاری،  پرخوری،  کم خوری  یا ورزش شدید روی می آوریم.
ممکن است برای انکار و سرپوش گذاشتن بر روی احساسات خود به روابط احساسی معتاد شده يا به روابط جنسی متوسل شویم. در گردهم آیی های خانوادگی و دوستانه ممکن است برای کنترل یا کاهش فشارهای عصبی خود بطور ناخود آگاه تلاش کنیم تا خودنمایی کرده و یا بیش از اندازه قدرت خودمان را به رخ دیگران بکشیم. این گونه رفتارها گرچه موقتاً باعث می شود تا فشارهای عصبی ما کاهش پیدا کند اما مشکلات روحی و روانی ما را حل نمی کند. شاید ما در ظاهر احساس کنیم که به خوبی روند بهبودی خود را ادامه می دهیم اما در باطن و در درون خود خشمگین و ناامید هستیم.
-یکی از نشانه های لغزش عاطفی و احساسی،اینست که رفتاری که از خود بروز می دهیم متفاوت با احساسی باشد که در درون ما وجود دارد. صداقت یکی از مهم ترین معیارهایی است که به ما کمک می کند تا بهبودی خود را حفظ کنیم. زمانی که حتی با خودمان نیز صادق و رو راست نباشیم و برای مخفی کردن فشارهای عصبی خود به رفتارهای افراطی متوسل شویم، به تدریج برنامه بهبودی خود را کنار خواهیم گذاشت و در مسیری که به طور طبیعی در انتظار ماست یعنی استفاده دوباره از مواد مخدر پیش خواهیم رفت. در این مرحله از فرآیند حرکت به سوی لغزش کامل (مصرف مواد مخدر)، ممکن است تصمیمات غیر منطقی بگیریم و یا قضاوت درستی درباره مسائل نداشته باشیم.
افراط
افراط
ممکن است حالت تهاجمی یا تدافعی به خود بگیریم و اگر کسی خواست تا به ما درباره رفتارمان هشدار دهد یا به ما کمک کند پرخاش کرده و یا با او مشاجره كنيم. ممکن است برنامه های روزمره بهبودی را کنار گذاشته و همان عادت ها و کارهای قبلی خود همچون گوشه گيری، بیدار ماندن تا دیر وقت، یا نادیده گرفتن مسائل بهداشتی و نظافت خودمان را از سر بگيريم. ممکن است که برای اینکه احساس خوبی داشته باشیم برای انجام بعضی از کارها برنامه ریزی کنیم،  اما افکار منحرف و آشفته ما که با قدرت تمام بازگشته است هزاران بهانه می آورد تا ما از انجام آن کارها منصرف شویم. ممکن است از دست دیگران عصبانی شویم و آن ها را مسئول نابسامانی های زندگیمان بدانيم. ممکن است مسائل کوچک و پیش پا افتاده را در ذهنمان بزرگ جلوه دهیم و تمام وقت و انرژی خود را به فکر کردن به این گونه مسائل صرف کنیم. در این مرحله است که رفتار افراطی و غیر عادی ما هر روز مشکلات تازه ای ایجاد می کند و ما به تدریج احساس می کنیم که از عهده مقابله با این مشکلات بر نخواهیم آمد و همین موضوع باعث می شود که خشمگین و درمانده شویم. در حالی که انواع آشفتگی ها زندگی ما را فراگرفته است به آرامی قدرت تشخیص خود را از دست می دهیم و نمی دانیم که چه موضوعی در زندگی ما در اولویت قرار دارد. در این مرحله است که ما از انجام کارهایی که برای حفظ بهبوديمان لازم و حیاتی است خودداری می کنیم.

درباره‌ی موسسه راهی بسوی نور

همچنین ببینید

انکار

انکار

انکار در انکار بجای قبول کردن اینکه از لحاظ عاطفی تحت فشار هستیم یا قادر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *